نشانه های خطرناک بیماری لثه را دست کم نگیرید

نشانه های خطرناک بیماری لثه

در این مطلب قرار هست در مورد نشانه های بیماری لثه صحبت کنیم. باید بدانید که بیماری های لثه معمولا به صورت آرام و خاموش پیشروی می کنند و در نهایت اثرات خطرناکی به جا می گذارند.

 

بیماری لثه چیست؟

اول از همه بیاید ببینیم بیماری لثه چیست؟ بیماری لثه به مجموعه ای از مشکلات التهابی گفته می شود که بافت های اطراف دندان (لثه و استخوان نگهدارنده دندان) را درگیر می کند. این بیماری معمولا در دو مرحله بروز می کند.

التهاب لثه ( ژنژیویت)

در این مرحله لثه ها قرمز ، متورم و حساس می شوند و هنگام مسواک یا نخ دندان ممکن است خونریزی کنند. علت اصلی آن تجمع پلاک میکروبی روی دندان است.

پریودنتیت

اگر التهاب لثه درمان نشود به مرحله شدیدتر یعنی پریودنتیت می رسد. در این حالت، بافت و استخوان نگهدارنده تخریب می شود ، پاکت های عمیق بین دندان و لثه ایجاد می شود و ممکن است دندان ها لق شوند و یا حتی بیافتند.

دلائل بیماری لثه

بیماری لثه دلایل متعددی دارد.
عدم رعایت بهداشت دهان و دندان که مهمترین آنهاست.
بیماری های خود ایمنی و خاص
تغییرات هورمونی
مصرف سیگار و به طور کلی دخانیات
استرس

 

علائم بیماری لثه

بیماری لثه هم مثل اکثر بیماری ها دارای علائمی است که بروز آنها می تواند به شما نشان دهد که باید برای پیشگیری و درمان آن اقدام کنید. در ادامه برخی از نشنانه های بیماری لثه را توضیح می دهیم.

 

التهاب و قرمزی لثه

التهاب و قرمزی لثه یکی از نخشتین نشانه های بیماری لثه است که معمولا بر اثر تجمع پلاک میکروبی روی دندان ها ایجاد می شود. در این حالت لثه ها به جای رنگ صورتی طبیعی، قرمز و متورم می شوند. التهاب لثه معمولا بدون درد شدید است و همین موضوع باعث شده تا بسیاری از افراد آن را نادیده بگیرند.

 

خونریزی لثه

خونریزی لثه یکی از شایع ترین نشانه های بیماری لثه است. این خونریزی بر اثر مسواک و نخ دندان می تواند باشد. اگر این خونریزی مورد توجه قرار نگیرد و درمان نشود می تواند منجر به پیشرفت بیماری لثه شود. عواملی مثل سیگار یا مصرف داروهای خاص از می تواند باعث خونریزی لثه شود.

 

تحلیل لثه

یکی از علائم خطرناک بیماری لثه، تحلیل لثه و عقب نشینی آن است. در این وضعیت ریشه های دندان بیشتر نمایان می شود و علاوه بر ایجاد ظاهر ناخوشایند می تواند منجر به بیماری پیشرفته لثه شود. عواملی مثل مسواک زدن خشن، دندان قروچه و استفاده از پروتزهای نامناسب باعث تحلیل لثه و عقب نشینی آن می شوند.

 

عفونت بین دندان ها و لثه

این نوع عفونت معمولا زمانی رخ می دهد که پلاک و جرم دندانی در این نواحی تجمع پیدا کرده و محیط مناسبی برای رشد باکتری ها فراهم می کند. این عفونت می تواند باعث تشکیل پاکت های لثه ای شود که محل تجمع چرک و باکتری هستند. این نوع عفونت نه تنها باعث بوی بد دهان می شود بلکه ممکن است به استخوان های نگهدارنده دندان آسیب بزند و باعث لقی و از دست رفتن دندان ها شود.

 

درد هنگام جویدن غذا در ناحیه لثه

درد هنگام جویدن غذا می تواند یکی از نشانه های بیماری لثه در مراحل پیشرفته است. وقتی التهاب لثه به پریودنتیت تبدیل می شود بافت های اطراف دندان و حتی استخوان نگهدارنده آن دچار آسیب می گردند. در این شرایط دندان ها ممکن است کمی لق و هنگام جویدن فشار بیشتری به لثه و بافت های پشتیبان وارد شود که باعث احساس درد یا علائم دیگری مانند خونریزی، تورم و بوی بد دهان شود.

البته باید توجه داشت که درد هنگام جویدن می تواند به علت مشکلات دیگری مثل پوسیدگی عمیق یا شکستگی دندان نیز رخ دهد. بنابراین در صورت بروز این مورد حتما باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

 

لثه‌های حساس یا دردناک

لثه‌ های حساس یا دردناک یکی از علائم مهم بیماری لثه هستند و معمولا به دلایل زیر رخ می‌ دهند:

التهاب ناشی از پلاک و جرم دندانی: وقتی پلاک باکتریایی روی دندان‌ها و لثه‌ها جمع می‌شود، بدن واکنش التهابی نشان می‌ دهد. همین التهاب باعث قرمزی، تورم و حساسیت لثه می‌ شود.
آسیب به بافت لثه: اگر فرد مسواک زبر یا فشار زیاد موقع مسواک زدن و نخ دندان کشیدن داشته باشد، لثه آسیب می‌بیند و دردناک می‌ شود.
عقب‌ نشینی لثه: با پیشرفت بیماری لثه، بافت لثه پایین می‌رود و ریشه دندان‌ ها در معرض محیط دهان قرار می‌ گیرد. این قسمت‌ ها بسیار حساس هستند و باعث درد هنگام خوردن یا نوشیدن غذا های سرد، گرم یا شیرین می‌ شوند.
بیماری‌های سیستمیک یا تغییرات هورمونی: مثلاً در دوران بارداری، قاعدگی یا دیابت، لثه‌ ها حساس‌ تر می‌ شوند. اگر لثه‌ ها مداوم دردناک یا حساس باشند، نشانه‌ای از ژینژیویت یا پریودنتیت (مراحل مختلف بیماری لثه) است و باید به دندانپزشک مراجعه شود تا درمان به موقع انجام بگیرد.

 

درمان بیماری لثه

روش های درمان بیماری لثه بستگی به شدت آن دارد. از مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و دهانشویه استفاده کردن در موارد خفیف تا جراحی لثه تا موارد حاد آن. اما نکته مهم این است که روش درمان حتما باید توسط دندانپزشک و بعد از معاینه تجویز شود. به هیچ عنوان به صورت خودسرانه اقدامات درمانی انجام ندهید.