مراحل ساخت و جراحی ایمپلنت چیست؟

مراحل جراحی ایمپلنت دندان در یک نگاه

بهترین نوع کاشت ایمپلنت دندان بلافاصله بعد از کشیده شدن دندان می باشد. عوارض ایمپلنت دندان بسیار کم است و از جمله آن ها می توان به واکنش های حساسیتی در ابتدای درمان، جراحی نامناسب و شکست درمان اشاره کرد. مراحل ایمپلنت دندان به ترتیب عبارتند از:

    1- پیدا کردن یک مطب یا کلینیک معتبر و دندانپزشک متخصص
    2- ویزیت و مشاوره اولیه و بررسی سوابق درمانی بیمار توسط پزشک
    3- عکسبرداری و انجام برخی آزمایش ها و درمان های پیش از جراحی
    4- جراحی و کاشت ایمپلنت دندان
    5- گذراندن زمان لازم برای جوش خوردن پایه ایمپلنت (دوره بهبودی)
    6- قالب گیری ایمپلنت و ساخت روکش
    7- نصب اباتمنت
    8- تحویل روکش

فهرست مطالب سایت (کلیک کنید)

 

 

دسترسی سریع به مطالب: برای مطالعه هر بخش روی لینک مورد نظر کلیک کنید.

 

• نظرسنجی در مورد ایمپلنت دندان
• مرحله اول جراحی ایمپلنت
• مرحله دوم جراحی
• مرحله پایانی

 

نظرسنجی در مورد ایمپلنت دندان

بیشتر درمان های جراحی ایمپلنت در مطب دندانپزشکی و با بی حس کننده ها انجام می شود. (پیشنهاد می شود مقاله همه چیز درباره لمینت دندان را مطالعه بفرمایید)

برای کاهش استرس بیماران دندانپزشکان در شب قبل از عمل جراحی ایمپلنت دندان آرامبخش توصیه می کنند. در یک نظرسنجی مشخص شد که اضطراب کاشت ایمپلنت به اندازه اضطراب کشیدن دندان است، پس جای هیچ نگرانی نیست.

 

مراحل ساخت ایمپلنت دندان

مورد بعدی ایمپلنت دندان به عنوان پایه بریج در انتهای قوس دندانی به جای پروتز می باشد. همچنین در مواردی که امکان به کار گیری تعداد زیادی ایمپلنت نیست، می توان با قرار دادن چند ایمپلنت از ایمپلنت دندان به عنوان پایه دست دندان برای راحتی استفاده نمود.

ایمپلنت دندانی از الیاژ خاصی تهیه شده است که در ادامه به آن می پردازیم. ایمپلنت دندان در استخوان هر دوفک بالا و پایین به جای دندان طبیعی قرار داده می شود و به کمک پروتز دندانی فیکس می شود.

بهترین نوع کاشت ایمپلنت دندان بلافاصله بعد از کشیده شدن دندان می باشد. عوارض ایمپلنت دندان بسیار کم است و از جمله آن ها می توان به واکنش های حساسیتی در ابتدای درمان، جراحی نامناسب و شکست درمان اشاره کرد.

معضلات کاشت ایمپلنت دندان مانند مشکلات ناشی از ترزیق های دندانپزشکی، درد، آسیب رسیدن به اعصاب دندان، شکستگی، کوفتگی استخوان و بلعیدن قطعات ایمپلنت است که درصد اتفاق افتادن آن ها بسیار کم است.

برای ساخت ایمپلنت دندان اول فلز تیتانوم را حرارت می دهند و انقدری گرم می کنند تا به درجه دلخواه برسد، بعد از آن به اندازه قطری از ایمپلنت دندان که مد نظر است، از آلیاژ  تیتانیوم شروع به ساخت مفتول می کنند. پس از این مفتول ساخته شده را به همان اندازه که قرار است ایمپلنت طول داشته باشد، تکه می شود.

بعد از آن سطح داخلی و بیرونی این قطعات بریده شده به وسیله ماشین CNC تراش داده می شود. در مرحله بعدی پودر مخصوصی که فقط یک مرتبه و برای یکبار قابل مصرف است، برای شروع فرایند سندبلاست کردن ایمپلنت دندان وارد مخزن مخصوص می شود و بعد از مکیده شدن از سمت دیگر دستگاه بیرون می آید.

در عمل سندبلاست فلز آلمینیوم اکسید به کار گرفته می شود، سندبلاست سطح جانبی ایمپلنت دندان را تا 400 برابر بیشتر می کند.  پس از این مرحله به اسیدشویی تیتانیوم پرداخته می شود که این امر نیازمند زمان و بودجه تقریبا بالایی می باشد.

بعد از اتمام مرحله اسیدشویی، ایمپلنت دندانی را تمیز می شویند، آن را بسته بندی می کنند و ایملنت را برای استریل کردن به وسیله اشعه گاما آماده می کنند. سپس ایمپلنت حاضر شده را به محل مورد نظر می برند. در این مرحله تقریبا ساخت ایمپلنت دندان رو به اتمام است. حال به کلیه ایمپلنت ها سریال خاصی داده می شود و برای بازار فروش آماده سازی می شوند.

 

مراحل قبل از ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان یک جراحی است و مانند هر عمل جراحی دیگری باید پیش از آن اقداماتی مانند مراجعه به متخصص ایمپلنت و انجام مشاوره، بررسی عکس های رادیوگرافی توسط دندانپزشک، کشیدن دندان و انجام جراحی پیوند استخوان (در صورت نیاز) از جمله مراحلی هستند که پیش از کاشت ایمپلنت دندان انجام می گیرند. در ادمه مهم ترین مراحل پیش از کاشت دندان با روش ایمپلنت را توضیح میدهیم.

    مشاوره اولیه: قبل از انجام هر کاری ابتدا باید با متخصص ایمپلنت مشاوره انجام دهید. متخصص ایمپلنت دندان که یک دندانپزشک عمومی است که در کاشت و ترمیم ایمپلنت آموزش ویژه دیده است، تعیین می کند که آیا شما کاندیدای واجد شرایط برایکاشت دندان هستید یا خیر.
    معاینه جامع: دندانپزشک دندان شما را به دقت معاینه کرده تا سابقه آن را بررسی کند. او همچنین از لثه‌ها و دندانهای بیمار به‌علاوه ناحیه‌ای که دندان از دست رفته در آن است، با اشعه ایکس عکس برداری میکند.
    سی تی اسکن از دهان: همچنین مواردی وجود دارد که در آن اسکن توموگرافی کامپیوتری (که به عنوان CAT یا سی تی اسکن نیز شناخته می شود) از دهان بیمار لازم است تا دندانپزشک به طور کاملا دقیق فرآیند کاشت دندان را انجام دهد. مثلا سی تی اسکن به متخصص ایمپلنت کمک می کند که مقدار استخوان فک که برای کاشت دندان نیاز است را تعیین کند. یا اینکه تشخیص دهد آیا بیمار به جراحی پیوند استخوان نیاز دارد یا خیر. اعصاب و سینوس ها: سی تی اسکن همچنین به مکان یابی ساختارهایی مانند سینوس ها و اعصاب کمک می کند که در حین انجام جراحی ایمپلنت باید از آنها اجتناب کرد. مطمئننا هیچ بیماری دلش نمی خواهد که دچار آسیب های عصبی شود یا سینوس های او آسیب ببیند. هرگز فراموش نکنید که قرار نیست با حل یک مشکل، یک مشکل دیگر اضافه شود.

 

ایمپلنت دندان چند مرحله دارد؟

بهتر است بدانید قبل از انجام مراحل ایمپلنت دندان، مراحلی هست که باید ابتدا آنها را انجام دهید. هنگامی که تصمیم گرفتید ایمپلنت دندان را جایگزین دندان از دست رفته خود بکنید، اولین کار معاینه دندان ها و فک توسط دندانپزشک است.‌ طی این معاینه و پس از تایید شما برای انجام ایمپلنت تعداد دندان هایی که نیاز به ایمپلنت دارند؛ مشخص می شود.

سپس بایستی مشخص شود کدام نوع از انواع ایمپلنت برای بیمار مناسب بوده و باید انجام شود. این مرحله اهمیت زیادی در موفقیت ایمپلنت دارد؛ زیرا پزشک باید بهترین زمان برای انجام این کار را درنظر بگیرد.‌ در صورت تشخیص پزشک برای اینکه الان وقت مناسبی برای ایمپلنت است، می توانید برای آن اقدام کنید. نکته بسیار مهم این است که قبل از هر اقدامی باید اطلاعات لازم را درباره ایمپلنت کسب کنید.

در مرحله بعدی طبق دستور پزشک باید عکس برداری مخصوص از فک شما صورت گیرد تا وضعیت فک و ناحیه ای که ایمپلنت در آن قرار می گیرد بصورت کامل بررسی شود. در برخی از موارد به تشخیص پزشک و بسته به شرایط بیمار سی تی اسکن توموگرافی از دهان بیمار نیز لازم است صورت گیرد. توجه داشته باشید تمامی این مراحل می تواند چند هفته تا یک ماه زمان بر باشد.

 

مرحله کشیدن دندان در مراحل ایمپلنت

کشیدن دندان و یا ریشه آن اولین قدم از مراحل ایمپلنت دندان می باشد. معمولا برای این کار از بی حس کننده موضعی استفاده می شود تا فرد درد را حس نکند. این مرحله زیاد طول نمی کشد؛ اما شما در حین انجام آن فشار و کشش را در دندان و دهان خود حس می کنید.‌ فاصله زمانی بین کشیدن دندان و جایگذاری ایمپلنت دندان به تراکم استخوان بیمار و روش کشیدن دندان بیمار توسط پزشک بستگی دارد.

قرار گیری پایه ایمپلنت دندان (کاشت فیکسچر) مهمترین مرحله کاشت دندان

ایمپلنت دو نوع است که یکی فیکسچر یا پایه است که در استخوان فک قرار گرفته و دیگری مستقیم در زیر خط لثه نصب می شود.‌ در صورت قوی بودن استخوان فک نیاز به اضافه کردن استخوان ندارید. در این حالت ایمپلت با استفاده از پایه و یا فیکسچر در استخوان فک قرار می گیرد.‌ اگر استخوان فک شما قوی نبوده و نیاز به استخوان باشد با استفاده از نواحی دیگر استخوان فک دور ناحیه ایمپلنت گرفته می شود.‌

مرحله نصب هیلینگ ابتدای مرحله قالبگیری

در این مرحله از مراحل ایمپلنت دندان، یک هیلینگ موقت برای فرم دهی لثه نصب می شود. این هیلینگ به مدت 10 الی 2 هفته در دهان نصب شده و با استفاده از آن  فرم لثه ها تغییر داده می شود.‌ هیلینگ یک پیچ است که فیکسچر و اباتمنت را به هم وصل می کند.

جای گذاری اباتمنت در مرحله قالبگیری ایمپلنت

پس از بهبود یافتن لثه ها در بالای ایمپلنت یک اباتمنت قرار داده می شود که ایمپلنت را به تاج وصل می کند. اباتمنت باید سفت باشد؛ تا در زمان خوردن غذا ثابت مانده و تکان نخورد.‌ این کار با بی حسی انجام می شود و بعضی اوقات همزمان با ایمپلنت آن را نیز نصب می کنند.‌

مرحله آخر تحویل روکش دندان

پنجمین مرحله از مراحل ایمپلنت دندان اضافه کردن تاج دائمی است. در این مرحله دندانپزشک تاج دندان را ساخته و در نهایت آن را روکش دندان قرار می دهد.

 

مرحله اول از مراحل جراحی ایمپلنت دندان

اقدام اولیه دندانپزشک با آماده سازی دهان بیمار و شکافتن لثه در جایی که قرار است ایمپلنت کاشته شود و با تجهیزات پزشکی سوارخی در اندازه مشخص در محل مورد نظر ایجاد می شود و بعد از قرار دادن ایمپلنت در ناحیه مورد نظر لثه را به حالت اولیه خود با کمک باخیه باز می گرداند.

بعد از انجام جراحی ایمپلنت اقدامات بعدی تجویز دارو، توصیه های بهداشتی بعد از عمل جراحی ایمپلنت و قرار ملاقات بعدی را به شما ارائه دادن است. نکته ی بسیار مهم که شما باید دقت بفرمایید این است که بعضی از جراحی های ایمپلنت فقط در یک جلسه انجام می شود. در سایت wikipedia نیز مطالب مفیدی وجود دارد.

مرحله دوم از مراحل کاشت ایمپلنت دندان

در این مرحله پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان و محکم شدن ایمپلنت در لثه عمل جراحی برداشتن سرپوش و جایگذاری تاج مصنوعی اولیه انجام می شود. در این مرحله زمان کمتری نسبت به جراحی ایمپلنت صرف می شود.

در این مرحله اگر پزشک صلاح بداند روکش موقت تاج بر روی ایمپلنت قرار خواهد گرفت. پس از انجام این اقدامات مرحله دوم قالب گیری صورت می گیرد تا تاج نهایی در لابراتوار طراحی و ساخته شود.

مرحله پایانی از مراحل کاشت دندان

پس از ساخته شدن تاج در لابراتوار دندانپزشک با دقت ان را بررسی خواهد کرد که مشکلی در طراحی آن نباشد و در صورت عدم کیفیت مطلوب آن برای رفع مشکل به لابراتوار ارسال کرده و مشکل را حل می کند. بعد از بررسی مجدد تاج را بر روی ایمپلنت (آباتمنت) قرار می دهد. سپس اقدامات مراقبتی بعد از جراحی ایمپلنت به  بیمار تجویز می شود.

چه کسانی نمی توانند کاشت ایمپلنت داشته باشند؟

در بعضی از موارد ممکن است، بیماری نتواند کاشت ایمپلنت را داشته باشد. مثلا بیماری که رشد استخوانی کافی نداشته باشد یا دیابتیک داشته باشد. یکی از ضرورت های ایمپلنت، داشتن شرایط جسمی سالم است:

برای مثال کسانی که دیابتیک، سیگاری ها، بیماران لوسمی، ایدز یا افرادی که رشد استخوانی کافی ندارد، برای انجام ایمپلنت واجد شرایط نیستند. اکثر مردم در سنین بالا به بیماری تحلیل لثه مبتلا می شوند. اگر به بیماری دچار شدند، ایمپلنت آن ها ترمیم پذیر است یا باید تعویض گردد.

دیگر مراحل کاشت دندان

بر اساس بررسی های انجام شده متوجه شدیم که از اولین سال کاشت به میزان یک میلیمتر استخوان های طرفین ایمپلنت تحلیل می رود. اما وقتی که همه ی شرایط مطلوب باشد و نگهداری از ایمپلنت به خوبی انجام شود، این افزایش استخوان بعد از سال اول به یک دهم میلیمتر کاهش پیدا می کند.

البته این آمار ممکن است بالا و پایین داشته باشد و بیشتر کسانی که ایمپلنت انجام دادن همین میزان تحلیل را هم ندارند، بنابر این تحلیل استخوان های بین ایمپلنت در حدی نیست که نگران کننده باشد. هنگامی این اتفاق می افتد که لثه دچار مشکلات عفونی یا بیماری های لثه ای باشد و اگر بیمار این مشکلات را داشته باشد ترمیم استخوان و با سازی استخوان برای کاشت ایمپلنت نیاز است.

ایمپلنت دندان یک نقطه اتکای با ثبات برای دندان های مصنوعی به شمار می آید. دندان های مصنوعی و پل های روی ایمپلنت دندان داخل دهان تحرک ندارند. پایه های محکم ایمپلنت به عملکرد دندان های مصنوعی، پل ها و همچنین روکش ایمپلنت دندان کمک بسزایی می کند.

هدف اصلی از جایگذاری ایمپلنت حفظ و نگهداری استخوانی می باشد که در ناحیه بی دندانی از دست رفته است. در مواقعی که به همراه ایمپلنت دندان مجبور به بازسازی استخوان هستیم و این مسئله ناشی از تحلیل متوسط تا شدید استخوان است.

می بایست با کمک پودر استخوان و بلاک استخوانی عمل پیوند استخوان را انجام دهیم. در اول کار فیکسچر درون استخوان فک قرار داده می شود، سپس روی فیکسچر، اباتمنت و سپس روی آن روکش گذاشته می شود.

بنابراین، بعد از انتخاب ایمپلنت دندان مناسب، فیکسچر داخل دهان بیمار گذاشته می شود. پروتزی که روی آن گذاشته می شود متفاوت است و می تواند ثابت یا متحرک باشد. در اینجا به 2 روش از کاشت ایمپلنت دندان اشاره می کنیم.

در اولین روش چهار عدد ایمپلنت دندان به قطر 0.2 سانتی متر در فک قرار داده می شود، به شکلی که سر گرد ایمپلنت از لثه بیرون بیاید و با 4 قسمت که housing نام دارد، اتصال آن فراهم می شود.

درصورتی که با تحلیل استخوان روبرو باشیم، این روش که حدود 120 دقیقه طول می کشد، می تواند روش موثری باشد. در روش دوم شش ایمپلنت در فک پایین و هشت عدد در فک بالا مورد استفاده قرار می گیرد و سپس روی این ایمپانت ها را با پروتز می پوشانند تا دندان ها ثبات خود را داشته باشند.

ایمپلنت دندانی از لحاظ روحی روانی تاثیر بسزایی در بیمار می گذارد و با توجه به عواملی مانند قدرت و تجربه دندانپزشک، نوع ایمپلنت دندان استفاده شده، آلیاژ ایمپلنت، وضعیت سلامت بیمار، مراجعات سالانه بیمار به پزشک، تجربه کارکنان لابراتوار و به طور کلی عملکرد تیم دندانپزشکی می توان نتیجه ای خوب از کاشت ایمپلنت به دست آورد.

اما هدف اصلی از کاشت ایمپلنت حفظ و نگهداری استخوانی است که در ناحیه بی دندانی از دست رفته است و همچنین در مواردی به همراه ایمپلنت پزشک ناگزیر است استخوان ناحیه را به علت تحلیل متوسط تا شدید استخوان بازسازی کند که نیازمند پیوند استخوان با کمک پودر استخوان و بلاک استخوانی می باشد.

ثبات در هنگام جراحی به حجم، کیفیت استخوان و همچنین طول و قطر ایمپلنت به کار رفته بستگی دارد. به هر میزان که حجم استخوان بالاتر و کیفی آن بهتر باشد و همچنین تراکم استخوان بالاتر باشد، ایمپلنت دندان ثباتش افزایش می یابد و همچنین می توان گفت به دلیل بالابودن ثبات می توان در جراحی با یک مرحله آن را تحت نیرو قرار داد.

در صورتی که تراکم استخوان پایین باشد و یا به میزان کافی حجم استخوان داشته باشیم، می توان ایمپلنت هایی با قطر بیشتر به کار برد. در شرایطی که ثبات اولیه ایمپلنت زیاد نباشد، جراحی ایمپلنت باید در 2 مرحله صورت پذیرد و تا 2 ماه زمان می توان برای جوش خوردگی ایمپلنت در نظر گرفت و سپس تحت نیرو قراردادن ایمپلنت آغاز می شود.

لینک کوتاه صفحه : https://b2n.ir/f31600